Instituut Christus Koning en Hogepriester - Dadizele

Het Epistel van vandaag begint met een waarschuwing. “Verspil de genade niet die u ontvangen hebt.” Genade is echter niet iets wat men kan aanraken. Kan men het dan verspillen? Jazeker, we kunnen de genade ruimschoots verspillen. Als ons bijvoorbeeld verschillende keren tijdens de Vasten gezegd wordt: “het is noodzakelijk om te biechten”, en we gebruiken die kans niet om opnieuw maandelijks te biechten, dan weigeren we de genade Gods. Of wanneer we op het internet aan het surfen zijn en ons geweten zegt ons “doe het niet” en we klikken toch een bepaalde pagina aan. Of ook als onze ouders ons berispen en we voelen aan dat we moeten zwijgen, maar we klagen toch. Ja, het is mogelijk de Genade Gods, de hulp van God vergeefs te ontvangen. Dat is jammer, want de Genade van God is gratis. En bovenal, de Genade is niet iets wat God ons verschuldigd is. God kan ons zijn hulp weigeren.  Indien we duizend maal de Genade Gods weigeren, dan verzekert niets ons dat God ons die de vo...

Bij het overlijden van de Heilige Theresia van het Kind Jezus kregen de zusters met een onverwacht probleem te maken. Tijdens de korte toespraak voor de begrafenis, wanneer ze kort het leven van de overledene toelichtten, wisten ze niet goed wat te zeggen. Vanop een afstand leek het wel alsof ze heel haar leven niets gedaan had. En toch hadden ze te maken met een heilige. Bij de dood van de Heilige Charbel was het net zo. Niemand van het klooster waarvan deze heilige kluizenaar afhing, wist er wat over te vertellen. Voor de meesten van hen was hij maar een simpele ziel. Na zijn dood kende Libanon door zijn voorspraak echter zoveel mirakels dat hij de patroonheilige van het land werd. Hoe is dit mogelijk? Beloont de Heer de zijnen hier op aarde niet met een beetje aanzien? Neen, zo goed als nooit. De personen in kwestie hebben daar zelfs geen belangstelling voor. Ze weten namelijk dat enkel de godsvrucht tot het ware leven leidt. Het aanzien van de wereld, welke baat hebben we daarb...

Een dame die het protestantse geloof beleed, klopte vaak aan bij de Heilige Franciscus Van Sales, die dan reeds bisschop was, om over de waarheden van het Geloof te discussiëren. Hij was erin geslaagd haar alle waarheden te verklaren, maar één onderwerp bleef een struikelsteen. Ze begreep het celibaat van de priesters niet. Zo kwam ze steeds opnieuw naar het bisschoppelijk paleis met nieuwe argumenten. Uiteindelijk zei de Heilige Franciscus van Sales haar het volgende: “Mevrouw, als ik getrouwd was, denkt u dan dat ik de tijd zou hebben u elke dag zolang te woord te staan?” Een ander voorbeeld die schijnbaar geen verband houdt met het eerste. De Heilige Josaphat, ook een bisschop, stierf in 1623 de marteldood nadat hij een schismatische groep probeerde te bekeren. Hij stierf, biddend voor zijn vijanden. De moordenaars van de Martelaar waren de eersten die de heilzame effecten van zijn bloed voelden: ze zworen het schisma af en zagen de gruwel van hun misdaad in. Wat is nu het verband t...

In het evangelie van vandaag vinden we een beeld dat erg goed lijkt aan te sluiten bij het hedendaags denken. Een kind van twaalf kan in zijn menselijke vrijheid beslissen waar hij heen wil en zo zijn ouders de les lezen als ze het kind terecht wijzen. Een handige en praktische interpretatie voor een slecht opgevoed kind of voor ouders die altijd maar excuses zoeken voor het gedrag van hun kind! Zo is het echter niet. Kijken we eens beter. Alle Israëlische mannen van 13 jaar moeten naar de tempel in Jeruzalem voor 3 feesten. Godvruchtige families gaan ook met vrouwen en kinderen jonger dan dertien jaar. Dit was het geval met Jezus die 12 jaar was, ook de Heilige Maagd is meegekomen. Ze waren er voor het Paasfeest. Op de terugweg gebeurde er iets onverwachts. De karavanen reizen min of meer samen en de kinderen kunnen genieten van ’t gezelschap van leeftijdgenoten en samen spelen. Pas ’s avonds komen de ouders en hun kinderen terug samen om te eten en te slapen. Het is pas hier dat Mar...

Het hoofd van de joden in Jeruzalem heeft beslist om enkele Farizeeën naar de Jordaan te sturen om Johannes de Doper te ondervragen. En dat is best begrijpelijk. Johannes de Doper staat om zijn heilige levenswandel bekend en voor zijn aankondiging van de Messias. De mensen van die tijd voelden aan dat de Messias op komst was, maar velen maakten er misbruik van om zichzelf tot Messias uit te roepen. In Jeruzalem hebben ze er hun buik van vol. Hij is niet de eerste en zal ook de laatste wel niet zijn. Ze houden het dus simpel en stellen hem meteen de hamvraag: Ben jij de langverwachte Messias? Johannes de Doper antwoordt daarop op een wat eigenaardige manier: "Neen. Ik ben de "stem van een roepende in de woestijn: Maakt recht de weg des Heren" De Joden begrijpen meteen wat hij bedoelt. Hij bereidde de komst van de Messias voor. Maar hoe kwam het dat ze dat begrepen hadden? Voor ons is het heel wat minder duidelijk. Hoe kan roepen in de woestijn de komst van God nu voorber...

"Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Zo de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft ze alleen; maar zo ze sterft, brengt ze rijke vruchten voort." (Joh. 12:24) Bomen, grote planten, zuurdesem: zo geeft de Heilige Schrift weer wat we zijn. Of tenminste, als wat we moeten zijn. We moeten groeien. Het epistel zegt hetzelfde: "En gij, van uw kant, zijt navolgers geworden van ons en van de Heer." Vroeger waren we niet meer dan een graankorrel, een mosterdzaadje, maar intussen zijn we gegroeid. In Israël kan een aar tarwe 60 tot 100 zaden voortbrengen. Een mosterdplant kan wel honderden zaadjes produceren. Het is zoals de parabel van de talenten: je moet ze benutten zodat ze vrucht voortbrengen. Het is een mooie weergave van ons geestelijk leven. Neem de heilige Franciscus van Sales. Hij begon de heiligheid op vroege leeftijd na te jagen. Als kind was hij erg gevoelig en koleriek. Maar hij heeft aan zijn kwaliteiten gewerkt en zo komaf gemaakt aan zijn gebreken. Toen...

Palestina wordt intussen al een geruime tijd bezet door Rome. Vreemdelingen domineren de nationale overheid: Romeinen of valse Joden die ten dienste van het Rijk staan. Ze behartigen enkel hun eigen belangen en af en toe die van het Romeinse rijk. Maar nooit die van het volk zelf. Joodse beambten die ten dienste staan van Rome of geassimileerd zijn, worden niet bepaald geapprecieerd. De aanhangers van Rome hebben echter de bovenhand: ze besturen het land. Hoe gehaat ze ook zijn, hun tegenstanders letten beter op hun passen. Een kleine groep van hen stelt Jezus in het bijzijn van de Farizeeën deze controversiële vraag: "Moeten we belastingen betalen aan de heidense bezetter?" Het is een weinig onschuldige vraag, want ze ligt aan de basis van herhaaldelijke opstanden. Het antwoord van onze Heer slaat de menigte met verbijstering. Het is een antwoord dat een blijvende stempel drukt op de verhouding tussen gelovigen en de overheden van de wereld. "Geeft dan den keizer, wat d...